Januari 2013

In december 2012 en januari 2013 zijn wij weer in Sir Lowry’s Pass Village geweest. We hebben u al verslag gedaan over december 2012 (zie de blog hiervoor) en nu volgt deel 2 over de gebeurtenissen in januari 2013.

DEEL 2:

De soupkitchen

We hebben u al gemeld dat we met de jaarwisseling afscheid hebben moeten nemen van de 2 kooksters, Linda en Rosie. Als overbrugging waren er twee hulpen en in de loop van januari kwam een nieuwe vaste hulp: Linda (Linda 2 dus). Tot onze verbazing kwam echter ook onze “oude” Linda weer terug. Ze vondt het toch wel mooi werken in de soupkitchen. We hebben nu weer een volledig team, met Pearl aan het hoofd en twee kooksters, Linda 1 en Linda 2. Dat is wel nodig want ’s-morgens om 05.00 uur beginnen ze met de voorbereidingen.

Tot half januari was het nog schoolvakantie en dus ook al ’s-morgens extra druk, maar wel later.   Half januari begonnen de scholen weer en komen de grotere kinderen om 07.00 uur voor pap en brood. Daarna gaan ze om 07.30 uur met de schoolbus naar school. Om 09.00 uur komen dan de kleinsten, evt. met hun moeders, en om 15.00 uur is iedereen er weer voor een hoofdmaaltijd. Gelukkig gaat het allemaal goed. Naast onze (uw !) sponsoring krijgen we veel voedsel van Woolworth en andere bedrijven uit de omgeving.

Tijdens het voorbije voorjaar heeft het wel hard geregend en bleek dat het dak van de soupkitchen op enkele plaatsen lekte. Vooral daar waar het dak is vastgemaakt. We hebben een werkloze timmerman (met de naam Jozef) uit de Village aan het werk kunnen zetten en die heeft in een paar dagen alle hechtingen op het dak waterdicht gemaakt. Het zal nu binnen wel weer droog blijven.

Het educatiedeel van ons project:

De pretdag

We proberen ieder jaar aan het begin van het schooljaar voor “onze” schoolkinderen een pretdag te organiseren. De pretdag is een schoolreisje die voor een deel een educatief karakter heeft en verder ook een “pret” deel heeft. We proberen op deze manier ook de onderlinge betrokkenheid van de groep te bevorderen en ook aan te geven dat iedereen die tot de groep hoort, en dus zijn best doet en blijft doen, met de pretdag meekan.

Dit jaar was de pretdag gepland op woensdag 9 januari. Dat betekende weer een erg korte voorbereidingstijd en bovendien is dit een algemene vakantieperiode dus zijn veel organisaties moeilijk te bereiken. Maar we hebben afspraken kunnen maken met het “Two Ocean Aquarium” in Kaapstad. We vertrokken met 45 kinderen en 8 begeleidsters (+ 1 man), in 3 mini-bussen om 09.00 uur vanaf de soupkitchen. Limonade en een candy voor iedereen meegenomen voor onderweg en om 10.00 uur waren we in Kaapstad.                                                                                                                

De meeste kinderen zijn hier nog nooit geweest dus gingen we met z’n allen wandelen over het V&A Waterfront, de toeristische attractie bij uitstek. Onderweg een ijsje voor allemaal. Er was echt veel te zien, o.a. de 4 standbeelden van de belangrijkste mannen uit de recente geschiedenis, de haven, alle boten, de winkeltjes, het reuzenrad, de optredens van de bandjes, enz.                                         De wandeling eindigde bij het Aquarium. Daar werden we begroet door onze rondleidster die als opening een voorlichting/optreden voor ons geregeld had in het afrikaans in plaats van in het engels. Ook de kleine kinderen (die spreken nog geen engels) konden het dan verstaan.

 

Daarna gingen we door het hele aquarium-gebouw en bij iedere bijzonderheid gaf de rondleidster een toelichting en konden we vragen stellen. Iedereen mocht daarna vrij rondlopen.                          Er zijn in het aquarium ook voorstellingen met haaien, pinguins, enz. dus ook het pretgedeelte kwam goed uit de verf.                                                                                                                                     Voor de lunch gingen we gezamenlijk naar het seal-deck van de cafetaria voor heerlijke hot-dogs en limonade.                                                                                                                                                      Tijdens de lunch hebben we de vijf best-presterende leerlingen van 2012 naar voren gehaald om ze in het zonnetje te zetten. Ze kregen een cadeautje als beloning voor hun prestatie en waren er ook blij mee. Eén van hen – Frederico - had ons vorig jaar al beloofd dat hij in 2012 een van de besten zou zijn en dat is hem ook gelukt. Spontaan meldden zich nu weer twee kinderen uit de groep om er in 2013 bovenuit te steken. Het is in ieder geval goed dat kinderen gestimuleerd worden en dat ze zich er ook voor willen inzetten. We zien er vol verwachting naar uit.                                                                                                                                                                                                                                 Op de foto: ja, één van de vijf was er niet.

 

 



 

Na de lunch gingen we weer terug in het aquarium; er is genoeg te zien en te beleven. Om 16.00 uur kwamen de busjes weer voorrijden en met limonade en chips in de bus voor iedereen waren we om 17.00 uur weer terug bij de soupkitchen.                                                                                                      Het was een erg geslaagde dag wat we misschien het volgend jaar weer kunnen doen.            Bijzondere dank aan de sponsors die dit allemaal mogelijk maken !! 

De scholen

Op Gorden Highschool moeten alle kinderen nu ieder jaar weer opnieuwe worden geregistreerd en de nieuwkomers (graad 8) moeten apart worden ingeschreven en er moet een fee contant voor hun worden betaald. We gingen dus met onze graad 8 kinderen naar de school om dit te regelen en ondertussen konden we met lijsten van onze sponsorkinderen naar de verschillende klassen om de inschrijvingen te regelen. Veel handmatige rompslomp maar het is allemaal gelukt. Zelfs voor één van de kinderen waarvan de moeder niet de moeite genomen had om het kind aan te melden op zijn nieuwe school, hebben we met de schooldirecteur toch een plaatsje op zijn school weten te krijgen. Gelukkig gaat het op Strand Secundaryschool en Rusthof Highschool wat makkelijker; daar behandelen ze de betaling van de schoolfee ook meteen als registratie.

Dit jaar habben we voor al onze sponsorkinderen lijsten gemaakt van hun kledingmaten, schoenmaat, e.d.  Ook hebben we per klas-jaar (dus voor graad 1 t.e.m. 12) lijsten gemaakt voor de benodigde schoolmaterialen, de stationery. Met al deze gegevens samengevoegd in excel-bestanden zijn we naar een winkel, de PEP-stores, in de mall gegaan en overlegd of zij alle gewenste spullen konden aanleveren maar dan wel gesorteerd per kind apart. De PEP-stores wilde dat graag doen en de medewerksters in de winkel werden helemaal enthousiast. Het was best veel werk; alle artikelen uit de winkel verzamelen en dan splitsen voor 54 kinderen in aparte zakken. We hebben ze zo nu en dan bezocht om naar de voortgang te informeren maar het ging heel goed. Uiteindelijk zijn we met een “bakkie” naar de PEP stores gegaan om de spullen op te halen. Natuurlijk wel eerst betalen maar wat bleek: de internet-verbindingen waren uit de lucht, dus we konden niet electronisch betalen.  Dus no money – no goods. We konden 54 kinderen ( evt. met hun ouders) die bij de soupkitchen waren verzameld weer naar huis sturen. Gelukkig lukte het de volgende morgen wel.                                                                                                                                                                    Ieder kind heeft nu alle mogelijkheden om goed voorbereid aan het schooljaar te beginnen.

De huiswerkklas

Tien dagen voordat de scholen weer zouden beginnen gaf onze lerares te kennen dat ze over twee dagen ging verhuizen naar Johannesburg en dus niet meer zou komen. Wel weer een nieuwe ervaring dat zelfs ook onderwijzend personeel soms geen enkel begrip heeft van opzegtermijnen en plaatsvervanging. Het werd dus wel spannend om op tijd een vervanger/ster te vinden. We hebben enkele sollicitatiegesprekken kunnen voeren en het is gelukt: de week nadat de scholen weer begonnen hadden we een nieuwe huiswerkklas-leraar. Eén met ervaring in het lesgeven. We hebben er vertouwen in en de kinderen zijn er weer mee geholpen.

Nadat we het afgelopen jaar door omstandigheden geen gebruik konden maken van de communityhall hebben we het met de overheid weer kunnen regelen dat onze huiswerkklas in de middag, na schooltijd, weer gebruik mag maken van ruimte in de communityhall. Tot onze verbazing hing ons white-board (uit 2011) er nog. De overheid heeft ook nieuwe schragen en werkbladen laten maken die we mogen gebruiken en met de stoelen uit de communityhall (er stonden er na ons kerstfeest wel genoeg) hebben we een mooie ruimte voor de huiswerkklas.

De voorwaarden zijn er nu dus….…….we zien met vertrouwen uit naar de resultaten.

Mocht u intussen vragen hebben over het project: aarzel niet om ons te vragen, te emailen of te bellen. Wij informeren u graag.

Vriendelijke groeten,

Namens de Stichting Children’s Foodure,                                                                                                            Henk en Leny Schaap                                                                                                                                         tel.: 035  52 65 076

 

 

 

 

 

December 2012, de zomer.

Beste sponsors, vrienden en belangstellenden,                                 

In december 2012 en januari 2013 zijn wij weer in Sir Lowry’s Pass Village geweest. Wij zijn druk bezig geweest met de schoolkinderen maar in het bijzonder ook met het kerstfeest, de pretdag en de soupkitchen met alle organisatie daaromheen.

DEEL 1:

De soupkitchen

Het was in december erg druk in de soupkitchen. De schoolvakanties begonnen op de 11^e dus we kregen bij de ochtendpap voor de kleine kinderen ook al veel groteren. Maar het verloopt allemaal wel goed. We hebben wel eind december afscheid genomen van de twee hulpen (de kooksters) Linda en Rosie. Rosie is ernstig ziek en kan niet meer werken. In afwachting van andere hulpen waren er twee tijdelijke vervangsters. Eén van de koelkasten heeft het begeven dus hebben we een nieuwe aangeschaft en van de tweede koelkast was de bedrading helemaal verbrand. Maar gelukkig heeft de electricien dat kunnen repareren; zelfs gratis !

Het kerstfeest

Het kerstfeest voor de kinderen werd gepland op 19 december, dus was er niet veel tijd voor de voorbereidingen. De communityhall werd besproken en we ontvingen heel veel cadeau’s voor de kinderen van Kids2Kids en een plaatselijke school in Strand. Dat was een belangrijke zorg minder. Ook hebben we een aantal vrijwilligers bereidt gevonden om op de 19e fysiek te helpen. Enkele plaatselijke kennissen van ons, een aantal medewerkers/sters van Mærsk uit Kaapstad, het soupkitchen personeel, onze zoon Thierry met partner en onze secretaris Magda en haar man, die voor de kerstdagen te logeren waren. Helpende handen dus voldoende maar dat is ook wel nodig. Zelf waren we uitgegaan van ca. 325 kinderen maar uiteindelijk hebben we 402 kinderen te gast gehad en het valt niet mee dat te organiseren.

We hebben in de aanloop ook alle eten en drinken georganiseerd en “Shoprite” heeft voor ons 400 complete maaltijden bereidt; stuk gebraden kip met aardappelsalade, komkommer, tomaatje en een broodje. Ze zijn om 5.00 uur begonnen met braden en we konden het om 11.00 uur ophalen en naar de communityhall brengen. De Shoprite is wel 12 km van de hall, dus dat vraagt wel veel tijd.

’s-Morgens zijn we ook al vroeg begonnen met de inrichting en het versieren van de communityhall en werden de cadeau’s vanuit de soupkitchen overgebracht. Wat blijkt: er waren maar 200 stoelen in de hall, dus heel veel stoelen te kort – snel weer de gemeente bellen en gelukkig was er twee uur later een vrachtauto met de benodigde stoelen.  Ook het drinken en de toetjes (yoghurt) moesten we ophalen en weer afleveren in de hal.

Met de opstelling van de stoelen en de cadeau’s ziet de verder nog lege hall er dan zo uit:

 

Intussen verzamelen de kinderen zich al lang buiten en – eindelijk – om 13.30 uur gaan dan de deuren open en komt de file met kinderen de zaal in. Dat gaat onder strikte begeleiding want we kunnen ons niet permitteren dat ze door de zaal gaan lopen.

 

Als de zaal vol is ziet het er vanaf het podium zo uit, met 402 kinderen:

 

We hebben ook een DJ-team georganiseerd en die hebben zich ook in de hall geinstalleerd. Vanaf dat de kinderen binnen komen is er muziek wat ze ook bezighoudt. Het begint wel met kerstmuziek maar al snel veranderd dat in populaire muziek voor de jeugd. 

De DJ’s in actie:

 

Voor ons heel onverwacht was er door 3 groepen van kinderen een optreden georganiseerd. Ze hadden allemaal (stiekem) in de soupkitchen geoefend. De meisjes van de Primery school waren begonnen en de jongens van de highschool wilden niet achterblijven. Maar toen wilden de meisjes van de highschool ook wel. Het was voor de andere kinderen en voor ons een grote verassing, maar we zijn er wel blij mee; het is goed dat vooral de grotere kinderen eigen initiatief gaan tonen.

Het meisjesteam van de highschool:

 

Na het eerste optreden werd begonnen met de hoofdmaaltijd. Alle kinderen in een rij naar de uitgiftebar en met hun eten weer terug naar hun eigen plaats. Het verliep zoals we dat hadden bedacht. Intussen kwam de muziek goed van pas, hoewel, het was toch al een aardig rumoer van al die kinderen en de muziek er nog bovenuit.

Eén van de kinderen, onderweg:

 

U kunt zich wel voorstellen dat wanneer het laatste kind aan de maaltijd begint, de eerste alles al lang op heeft, dus kwam intussen het jongensteam op het toneel:

 

 

Overzicht van een deel van de hall:

 

 

 

Het meisjesteam van de Primary gaf een voorstelling waarbij ze zelf zongen, klapten en dansten:

 

 

Het waren alle drie heel verrassende optredens en dat gaf ook weer een bijzonder tintje aan het hele gebeuren. Daarna kwam de tweede ronde, het dessert.

Al met al was het wat tijd betreft wel volledig uit de hand gelopen en toen de kinderen aan het eind als afscheid allemaal nog een cadeautje kregen waren ze niet meer te houden. Het werd voor ons een organisatorische chaos maar voor de kinderen was het veel belangrijker dat ze ook nog een cadeau kregen.

Met alle vrijwilligers de communityhall weer opgeruimd en aan het eind van de dag waren wij allemaal erg moe maar de kinderen waren voldaan en blij. Geslaagd dus !!

Ook willen wij hier nogmaals al onze vrijwilligers heel hartelijk danken. Zonder jullie fysieke hulp is zo een kerstfeest niet te organiseren. Veel dank !!

Het educatiedeel van ons project:

Het lijkt er misschien op dat we alleen druk met het kerstfeest waren maar dat is niet zo. Op alle dagen waren we ook bezig met het schoolgedeelte. Van alle kinderen moesten we de eindrapporten verzamelen en ook de resultaten vastleggen en beoordelen. Dat resulteerde in een aantal pittige gesprekken die we met de kinderen en/of hun ouder(s) hebben gevoerd. Van onze 60 kinderen zijn er eind 2012 vijf blijven zitten. Dat leverde waar nodig gesprekken op over hun eventuele inzet, hun “spijbelen”, hun bezoek aan onze huiswerkklas, de betrokkenheid van de ouders, enz. Ze krijgen alle vijf nog een (laatste) kans op succes in 2013.Twee van de kinderen zijn geslaagd voor hun eindexamen highschool; die verlaten dus ons programma op de door ons gewenste manier.Twee meisjes  (van 15 jaar) raakten zwanger en hebben intussen een baby; zij willen niet meer naar school. Van 6 kinderen hebben we helaas afscheid genomen; ze tonen geen enkele inzet meer, gingen niet meer naar hun school, enz. Er zal nog veel moeten veranderen aan de mentaliteit en de inzet. Maar ook de betrokkenheid van de ouders (of beter gezegd: de niet-betrokkenheid) is vaak een probleem. Men heeft vaak ook weinig uitzicht op een betere toekomst waardoor men ongeinteresseerd raakt. We hebben een klein aantal “nieuwe” kinderen geselecteerd waardoor we nu 54 kinderen in het scholingsprogramma hebben. 

Kinderkleding:

We hebben zelf weer 20 kilo aan babykleertjes en zomerkleding mee kunnen nemen en uitgedeeld. Vooral de babykleertjes eerst gesorteerd op leeftijd en jongen/meisje en daarna gericht aan hiervoor uitgekozen moeders gegeven. Ze zijn er echt heel blij mee. Veel dank aan alle gevers !!

Binnenkort sturen wij u informatie deel 2 van ons laatste bezoek waarin we ook verder ingaan op het educatiedeel van ons project.

Mocht u intussen vragen hebben over het project: aarzel niet om ons te vragen, te emailen of te bellen. Wij informeren u graag.

Vriendelijke groeten,

Namens de Stichting Children’s Foodure,

Henk en Leny Schaap,

tel: 035 - 52 65 076.

 

 

 

Een koud voorjaar 2012.

Beste sponsors, vrienden en belangstellenden,                                 

In september/oktober zijn wij weer een aantal weken in Sir Lowry’s PassVillage geweest. Wij zijn druk bezig geweest, in het bijzonder met de schoolkinderen maar natuurlijk ook met de soupkitchen en de organisatie daaromheen.

De soupkitchen:

In mei j.l. hebben we met Pearl een bezoek gebracht aan Woolworth en dat heeft een positief gevolg gekregen. Woolworth (Somerset-West) heeft 3 organisaties uitgekozen waaraan ze voedsel gaan geven en wij zijn daar nu 1 van. We mogen nu twee keer per week (iedere week) en op één weekend per 3 weken bij Woolworth een hoeveelheid voedsel komen halen voor de soupkitchen. Dat geeft wel een logistieke uitdaging, vooral voor het weekend, maar het is Pearl tot nu toe altijd gelukt om een vrijwilliger te vinden die met haar het vervoer verzorgt. Als wij er zijn doen wij dat natuurlijk zo veel mogelijk. Woolworth geeft goede kwaliteit voedsel en is ook de soupkitchen komen controleren op hygiene e.d.                                     

Begin oktober was het erg slecht weer in onze streek en in de magazijnruimten van Woolworth stonden veel flessen vruchtensap die maar niet werden verkocht. Er moest wel plaats gemaakt worden voor nieuwe/andere producten in de magazijnen en Woolworth heeft toe honderden flessen vruchtensap bij de soupkitchen bezorgd. Een ander bedrijf heeft brood gegeven en Pearl kon toen aan het hele dorp brood en vruchtensap uitdelen. Jullie begrijpen wel dat de belangstelling overweldigend was. We hebben er een foto van gemaakt waarop jullie Pearl en een paar kinderen met hun fles vruchtensap zien



 

 

 

De kleding van deze kinderen komt ook (deels) uit onze sponsorkring.

Door verhuizingen e.d. zijn we twee vrijwilligers kwijtgeraakt om de wekelijkse boodschappen te doen maar we hebben gelukkig weer een ander echtpaar gevonden die ons graag wil helpen.

We hebben ook weer contact gehad met de apotheek (Pharmacie) die de vitamines levert. Het was weer op en we hebben weer nieuw gekocht voor 3 maanden zodat we weer vooruit kunnen voor de rest van dit jaar. Het gaat best hard; we verbruiken nu 90 liter vitamines per 3 maanden; dat is voor 250 porties per dag.

We hebben ook al de communityhall gereserveerd om op 19 december a.s. weer het kerstfeest te kunnen vieren met de kinderen van Sir Lowry’s Pass Village. Als alles goed gaat met de organisatie kan het weer een heel mooi gebeuren worden met ruim 300 kinderen. We werken al wel aan de voorbereidingen hiervan.

Het educatiedeel van ons project:

Een grote klus was deze keer ook het verzamelen van alle schoolrapporten van “onze” 60 kinderen. Het leven daar is niet zo gestructureerd en georganiseerd als wij in Nederland gewend zijn dus alleen al het verzamelen van de rapporten vergt veel aandacht.    Uiteindelijk hebben we toch wel vrijwel van alle kinderen de rapporten ontvangen. Bij het beoordelen van de schoolresultaten bleek wel dat er veel kinderen zijn waarvan de resultaten niet goed zijn. We hebben dan ook veel gesprekken met de betreffende kinderen gevoerd om ze te motiveren en aan te moedigen. Ook om ze weer eens te verplichten naar de huiswerkklas te gaan en ze aan te moedigen om aan onze lerares hulp te vragen. Maar ook om ze te wijzen op de gevolgen voor hun toekomst als ze te weinig inzet tonen en dan ons sponsorschap verliezen. Het schooljaar is in Zuid-Afrika gelijk aan het kalenderjaar dus het vierde kwartaal is voor de kinderen het laatste schoolkwartaal voor het eindrapport c.q. de examens. We hopen ze een extra stimulans te hebben gegeven om ze daarvan te doordringen. Gelukkig doet een groot aantal kinderen wel hun best op school. Er zijn er zelfs bij die op hun rapport van de schoolleiding de aantekening kregen dat ze “uitmuntend" presteren.

De huiswerkklas houden we nu in de soupkitchen. Door plaatselijke omstandigheden konden we geruime tijd geen gebruik maken van de Communityhall van de gemeente en we hebben nu vernieuwd kontakt gelegd met de overheid om ons weer een deel van de communityhall ter beschuikking te stellen. We hopen dat we een positief antwoord gaan krijgen.

Het regelen van de schoolbenodigdheden, de schooluniformen en de kleding voor de kinderen in januari 2013 wordt (ieder jaar) weer een hele organisatie. We zijn nu al begonnen met het verzamelen van alle informatie van de kinderen, zoals kledingmaten e.d. Ook hebben we al een eventuele leverancier bezocht om te bezien of we met deze kunnen samenwerken voor het aanleveren van alle gegevens. We hebben er vertouwen in dat het gaat lukken (in januari 2013).

Kinderkleding

Ook nu hebben we weer veel kinderkleding kunnen meenemen. We mogen nu 30 kilo per persoon meenemen op onze vlucht naar Zuid-Afrika en één deel daarvan (30 kilo dus) is altijd voor de kinderkleding. 

Bij ons volgende bezoek a.s. december wordt dat babykleertjes en zomerkleertjes.

Veel dank aan alle gevers !!

 

Wij vertrouwen erop dat wij u een plezier doen met deze informatie.

We willen graag iedereen op de hoogte houden van alle ontwikkelingen van ons project zodat iedereen ook weet wat we met zijn/haar steun doen.

Natuurlijk  ook iedereen weer hartelijk bedankt voor de ondersteuning; zowel als fysieke hulp, voor de kinderkleding, voor de financiele hulp en voor de morele steun.

Mocht u intussen vragen hebben over het projekt: aarzel niet om ons te vragen/emailen/bellen. Wij informeren u graag.

Vriendelijke groeten, 

namens de Stichting Children's Foodure, 

Henk en Leny Schaap.

 

 

                                                                                                                                                                                                                                                                        



Herfst in Zuid-Afrika, mei 2012.

We zijn in mei weer een aantal weken in Sir Lowry’s Pass Village geweest. In de loop van het jaar zijn er geen bijzondere zaken te regelen. De soupkitchen functioneert goed en de kinderen gaan naar school.

De soupkitchen

We hebben onze tijd gebruikt om prijsvergelijkingen te maken tussen de verschillende winkels waar de wekelijkse boodschappen worden gekocht. Dat werd een lange lijst en uiteindelijk blijkt dan dat er niet zulke grote verschillen zijn, maar de keuze is nu wel beperkt tot 2 winkels. Voor Pearl en de vrijwilligers die de wekelijkse boodschappen doen is dat ook efficienter.

Ook hebben we met Pearl een bezoek gebracht aan de grote vestiging van Woolworths in het winkelcentrum van Somerset-West. In het verleden kregen we wekelijks van Woolworths een hoeveelheid etenswaren voor de soupkitchen. We werden goed ontvangen door de operational-manager en we hebben een goed gesprek gehad met als resultaat dat Pearl binnenkort, waarschijnlijk met ingang van 1 juli a.s., weer wekelijks een hoeveelheid etenswaren mag ophalen. De uitdaging wordt nog wel de logistiek hieromheen, maar we hopen daar nog een oplossing voor te vinden.

Natuurlijk waren er ook wel kleine onderhoudsposten aan de soupkitchen. Het gebruik van alle inventarissen voor ca. 300 maaltijden per dag is erg intensief.

Het educatiedeel van ons project

We hebben van de schoolkinderen hun rapporten (per april 2012) over het eerste kwartaal gekregen. Dat vergt wel de nodige aandacht want zoals jullie weten is de betrokkenheid van de ouder(s) voor de schoolprestaties van hun kinderen niet zo groot. Maar uiteindelijk hebben we toch 58 rapporten gekregen van de 60 sponsorkinderen. Van één meisje kregen we te horen dat zij zwanger is en niet meer naar school gaat, zwangerschap onder teenagers is een groot probleem in de Village. En één van de jongens toonde totaal geen interesse meer, hij kwam ook helemaal niet meer opdagen. Van beiden hebben we helaas afscheid moeten nemen. Eén van de voorwaarden voor onze sponsoring is dat de kinderen ook zelf interesse en inzet moeten tonen.                                     

Natuurlijk waren er ook een aantal kinderen die in het eerste kwartaal niet zulke goede schoolresultaten hebben behaald of volgens de leerkrachten beter kunnen presteren. Met meerdere kinderen hebben we persoonlijke gesprekken gevoerd, soms tesamen met hun moeder, om ze te stimuleren zich meer in te zetten voor hun eigen toekomst. We zien toch steeds weer dat de ouders, (meestal alleen een moeder) die zelf ook geen tot weinig opleiding hebben gehad, zich niet realiseren dat een opleiding voor de kinderen hun enige kans is om hun sociale omstandigheden te verbeteren.                                                                                                                         In principe moeten ook al onze sponsorkinderen na schooltijd naar de huiswerkklas, behalve als de leerkracht ze vrijaf geeft, dus als ze het niet meer nodig hebben. Dat werkt in principe goed, maar ook hiervoor hebben we een aantal kinderen persoonlijk aangesproken. Het is dus iedere middag

                                     

druk in de huiswerkklas.

Gelukkig doen de meeste kinderen wel hun best op school en de huiswerkklas en dat geeft weer een goed gevoel en de uitdaging om door te gaan.

Eind 2009 is de moeder van Roshay overleden. Een vader was er al niet meer en Roshay werd door haar oma opgevangen. Roshay is een aardig tienermeisje en kreeg het erg moeilijk in haar leven. In de jaren 2010 en 2011 heeft zij een inzinking gehad; ze is een keer blijven zitten op school maar wij hebben haar toen nog een tweede kans gegeven en haar in het scholingsprogramma gehouden. Roshay is gelukkig weer terug ! Haar schoolrapport geeft mooie resultaten aan en ze zit nu in de laatste klas van de highschool. Ze studeert dit jaar af en het ziet er naar uit dat het goed gaat lukken. Wij hebben er alle vertrouwen in. Het laatste schooljaar heet hier “matriek” en de kinderen dragen dan aparte afstudeerkleding zodat iedereen kan zien dat ze zover zijn gekomen. Bij de sponsoring hoort natuurlijk ook deze afstudeerkleding en kijk eens hoe mooi Roshay er dan uitziet. We zijn erg blij voor haar. 

                                                                  
                                                                         Roshay “in matriek”

Kinderkleding

Met onze laatste bezoeken aan Sir Lowry’s Pass Village hebben we veel kinderkleding kunnen meenemen. Eén van onze koffers (23 kilo dus) is altijd voor de kinderkleding. Zoals jullie weten zijn er kort voor de kerstdagen 2011 een aantal huisjes in de village afgebrand en wij hebben toen een deel van de kinderkleding daar ter plekke uitgedeeld. Deze mensen hadden helemaal niets meer. De rest ging weer via Pearl naar andere kinderen en ook deze keer heeft Pearl weer een hoeveelheid kleding kunnen delen. Nu het winter wordt maken de kinderen er goed gebruik van. We hebben een aantal kinderen bij elkaar gekregen in de soupkitchen en er een foto van gemaakt

Winterkleding voor de kinderen

Bij ons volgende bezoek wordt het een koffer vol met zomerkleertjes.

Natuurlijk veel dank aan alle gevers !!

Wij vertrouwen erop dat wij u een plezier doen met de informatie. We willen graag iedereen op de hoogte houden van alle ontwikkelingen van ons project zodat iedereen ook weet wat we met zijn/haar steun doen.

Tot zover ook iedereen weer hartelijk bedankt voor de ondersteuning; zowel als fysieke hulp, voor de kinderkleding, voor de financiele hulp en voor de morele steun.

Mocht u intussen vragen hebben over het projekt: aarzel niet om ons te vragen/emailen/bellen. Wij informeren u graag.

Januari 2012

24 februari 2012.

Beste sponsors, vrienden en belangstellenden,

Zoals we jullie in onze vorige info al vertelden zijn wij de maanden december 2011 en januari 2012 weer in Sir Lowry’s Pass Village geweest. We hebben al verteld over het kerstfeest met de kinderen en over de selectie van nieuwe sponsor-kinderen. Nu willen we graag verslag doen van onze bezigheden in januari.

Schoolbezoeken en –benodigdheden

De scholieren op de highschool moeten ieder schooljaar opnieuw worden ingeschreven en de scholieren die voor het eerste jaar gaan (graad 8) moeten worden geregistreerd. Dus gingen we met 7 nieuwe eerste-klassers naar de highschool om aan te schuiven in een wachtrij van wel 100 stoeltjes. Steeds als er één leerling tegelijk werd ingeschreven moesten de andere 99 een stoeltje opschuiven. Wel een komisch gebeuren maar erg tijdrovend. Voor de eerste inschrijving moet ook een contante aanbetaling van het schoolgeld worden gedaan.

Of je nooit aan de beurt komt

We hebben nu 30 kinderen op de highschool, dus ook de andere 23 moesten, per klas, weer worden ingeschreven. Maar wel in de klas waar ze vorig jaar zaten, dus dat ging compleet mis. Het koste ons twee halve dagen maar uiteindelijk hebben ze allemaal een plek.

Het is zover; inschrijven en betalen

Voor de basisschool gaat dit gelukkig veel gemakkelijker. Wij hebben de plaatselijke Primary bezocht en in overleg met de administratie werden de kinderen vanaf onze eigen lijsten geregistreerd en konden we het schoolgeld per bank overmaken. Dat viel dus gelukkig erg mee.

Omdat het nieuwe schooljaar alweer op 11 januari 2012 begon hadden we niet veel tijd om alles te organiseren.

De volgende uitdaging was om voor alle 60 kinderen kleding te kopen en ook alle schoolbenodigdheden. Die krijgen ze niet van de school dus kopen we alle schriften, pennen, potloden, liniaal, een schooltas, broodtrommeltje, enz. enz. voor de kinderen. Dat is natuurlijk per school en per klas verschillend zodat we er ook 60 specifieke pakketten (in de schooltas) voor moesten samenstellen.

De kleding, de schoenen en de eventuele uniformen zijn natuurlijk ook per kind verschillend. Vooraf hadden we de ouders gevraagd op te geven wat de verschillende kleding- en schoenmaten van hun kinderen zijn zodat we die tegelijk bij één winkel konden kopen. Dat ging grandioos mis. Verschillende ouders weten kennelijk de kledingmaten van hun kinderen niet en het bedienend personeel van de winkel weet vaak niet het verschil tussen meisjes- en jongenskleding. Ook hier weer 60 pakketten van gemaakt en alle kinderen bij elkaar geroepen in de soupkitchen om alles uit te delen. Uiteraard was er toch nog het een en ander niet goed dus ging de “operatie ruilen” van start. Het heeft dit jaar meer dan een week hele dagen hard werken gevergd, maar uiteindelijk konden alle kinderen weer netjes gekleed en met hun benodigde schoolspullen op tijd naar school en dat geeft weer veel voldoening.

Voor de huiswerkklas hebben we met onze part-time lerares (Sylvia) gesprekken gehad over de huisvesting en ook over de aanwezigheid en het stimuleren van de kinderen. We hebben ook weer de nodige hulpmaterialen kunnen kopen. Bij ons volgende bezoek kunnen we bezien hoe het nu verloopt.

De “pretdag” (schoolreisje)

Zolang het binnen de begroting van de stichting als extra uitgaaf mogelijk is houden we ieder jaar een pretdag. We organiseren dan een uitstapje met ’s-morgens een educatief karakter en daarna een lunch en plezier. Dit jaar zijn we op zaterdag 14 januari naar een natuurreservaat voor pinguins geweest in Betties Bay. Betties Bay is ongeveer 45 autominuten rijden vanaf de soupkitchen en we hebben voor onze 60 kinderen plus 8 begeleiders 4 minibusjes gehuurd. Samen met Leny in onze eigen auto voorop was het een feestelijke uittocht vanaf de soupkitchen. (en in de namiddag ook weer een vrolijke intocht). In een aanhangwagen hadden we 80 zakjes chips, 200 pakjes limonade, 180 zelf bereide hamburgers, 80 appels, 25 liter water en een grote verbandtrommel (die we gelukkig niet nodig hadden). Bij de pinguins splitste de groep zich in tweeen naar leeftijd en kregen we een rondleiding en deskundige uitleg over de pinguins van professionele natuurgidsen. Er zijn heel veel pinguins in het natuurreservaat en het was een boeiende uitleg.

Uitleg over de pinguins

Na de educatie dan ook de pret. Op een wat verderop gelegen picknickplaats hebben we gegeten
en konden de kleinere kinderen zich in een speeltuintje vermaken. Voor de groteren hebben we een volleybalspel gekocht en ter plekke opgesteld. Er was die dag tijd ook een vriend bij ons te logeren die meteen de hele dag met plezier heeft meegeholpen. Samen zijn we een volleybalspel begonnen en binnen een mum van tijd waren we aan het volleyballen met aan iedere kant van het net wel 12 spelers. Dolle pret en blijde gezichten.

Dit was nieuw: volleybal

Tijdens een pauze met limonade hebben we vijf kinderen die vorig jaar op school het best presteerden naar voren gehaald en gehuldigd met een cadeautje. Het waren (toevallig ?) allemaal meisjes dus hebben we de jongens uitgedaagd daar verandering in te brengen.

Weer terug in de Village

Na een paar uur vertier hebben we de busjes weer opgezocht en waren we om ca. 16.00 uur weer terug bij de soupkitchen. Het was een erg geslaagde dag.

De soupkitchen

Natuurlijk zijn we los van de bijzondere activiteiten ook druk geweest aan het gebeuren in de soupkitchen. Boodschappen doen, klein onderhoud regelen, aandacht voor de hulpen en zelf helpen bij het eten scheppen en uitdelen. Met een lokale pharmacie hebben we besproken welke vitaminus de kinderen echt nodig hebben en met welke frequentie. Het uitgangspunt is nu dat we dagelijks 250 dosis van 5 ml vitamines aan de kinderen verstrekken, het hele jaar door. Met de pharmacie is een regeling gemaakt voor de levering en de prijs hiervan gedurende het jaar.

We hebben dit bezoek ook een heleboel kinderkleding kunnen meenemen naar de soupkitchen. Daags voor ons kerstfeest waren er in de village een aantal huisjes afgebrand. De bewoners hadden echt helemaal niets meer dan wat ze aan hadden. We hebben een deel van de kleding die wij mee hadden daar ter plekke uitgedeeld. De rest hebben we aan Pearl gegeven; zij kent de meest schrijnende nood in de village en zorgt dat het goed terchtkomt.
Natuurlijk veel dank aan alle gevers !!

Wij vertrouwen erop dat wij u een plezier doen met de informatie. We willen graag iedereen op de hoogte houden van alle ontwikkelingen van ons project zodat iedereen ook weet wat we met zijn/haar steun doen.

Tot zover ook iedereen weer hartelijk bedankt voor de ondersteuning; zowel als fysieke hulp, voor de kinderkleding, voor de financiele hulp en voor de morele steun.

December 2011

Huizen, 17 februari 2012.

Beste sponsors, vrienden en belangstellenden,
We zijn de maanden december 2011 en januari 2012 weer in Sir Lowry’s Pass Village
geweest. In deze periode van het jaar is het de tijd voor het school-gedeelte van ons project. Er is veel werk gedaan en er is veel te vertellen, maar om niet al te lange informatie rond te
sturen hebben we het deze keer in tweëen geknipt. Graag informeren we jullie nu over de maand december en binnenkort over de maand januari.

Kerstfeest:
Kort na onze aankomst zijn we begonnen met de voorbereidingen van het kerstfeest voor de kinderen. We verwachtten ca. 350 kinderen en die kwamen er ook. Eerst de huisvesting hiervoor. Dit jaar moesten we naar de “blauwe hal” omdat de communityhall niet beschikbaar was. De Blauwe hal is echter veel kleiner en geschikt voor 200 kinderen. We hebben het hele programma dus twee keer achter elkaar gedaan. De inkopen voor het kerstmenu waren 400 keer kip (pootjies en vlaerkies) met bonen en een kleine salade; verder nog 400 pakjes limonade, 400 porties yoghurt en hoeveelheden snoep waar weer 400 zakjes van werden gemaakt. De dag en nacht voor het kerstfeest werd in de soupkitchen nog gebraden en alles verder gereedgemaakt en op de dag zelf werd alles naar de hal gebracht. Bij de hal verdrongen zich toen al honderden kinderen.

Gedrang bij de ingang

De blauwe hal is een kale hal en moest nog worden schoongemaakt en versierd met een kerstboom en dergelijke. Er waren ook geen stoelen maar de community heeft met vrachtauto’s 200 stoelen aangeleverd. Er waren ook 350 heel mooie cadeau’s verzorgd die ook dit jaar weer door de Kids2kids-organisatie uit Kaapstad ter beschikking zijn gesteld. Het kerstfeest werd ook opgevrolijkt door een heuse DJ, met laserlichten en zelfs een rookmachine.

Als we de kinderen (15 tegelijk) binnenlaten en naar hun plaatsen begeleiden is de DJ al volop bezig met licht en kerst-CD’s. Heel gezellig, maar dan valt plotseling alle licht en geluid uit; de elektriciteit van de blauwe hal is op ! Snel nieuwe muntjes gaan kopen en 10 minuten later draait alles weer. In de loop van de middag gaat de kerstmuziek stilaan over in andersoortige muziek en de meeste kinderen kunnen hier niet meer bij blijven zitten. Het wordt nu een echt gezellige boel.

Het vereist wel een strakke organisatie om 350 kinderen te ontvangen en te verzorgen; we waren dit jaar dan ook met 15 personen bezig. Om te voorkomen dat kinderen (per ongeluk ?) twee keer aan een ronde meedoen kregen ze allemaal voor iedere ronde een nagel gelakt. Dus voor de maaltijd, voor het toetje en voor het cadeau. Had je al één, twee of drie gelakte nagels, dan moest je terug. Ook voor het tweede programma van de middag konden we zo de kinderen zonder nagellak selecteren.

Nagellakken

Als de hal vol is en alle kinderen op hun stoeltjes zitten, opent Pearl het kerstfeest. Pearl legt de kinderen uit wat het kerstfeest betekent en vraagt ook reacties van de kinderen. Daarna gaat de keuken open en krijgen alle kinderen de hoofdmaaltijd en drinken.

Smullen van de kip

Als de laatste kinderen nog aan hun kip bezig zijn kunnen de eerste rijen weer opgaan voor het toetje, de yoghurt. Ook dat was een schot in de roos, iedereen smulde ervan.

Yoghurt als toetje

Na het toetje kregen de kinderen allemaal een mooi cadeautje in een shoe-box en bij de uitgang nog een zakje snoep. De shoe-boxes waren ingedeeld naar jongens en meisjes en naar leeftijdsgroepen. Voor het podium werden de kinderen gesplitst naar jongen/meisje en op leeftijd en zo naar het podium gedirigeerd waar ze dan van een paar medewerkers van een cadeau werden voorzien. Verder tot aan de snoepkraam ging het ook nog wel maar daarna moesten we ze toch met zachte drang naar de uitgang brengen. Er stonden nog ca. 150 kinderen buiten te
wachten voor de tweede shift.

En blij met een cadeau

Ook de tweede ronde verliep goed waarna we met alle plaatselijke vrijwilligers ook de hal weer hebben schoongemaakt en ontruimd.

Alle kinderen gingen met blije gezichten en opgetogen naar huis; het was erg leuk, heerlijk gegeten en een mooi cadeautje. Het was een geslaagd evenement!
Aan het eind van een aantal lange en vermoeiende dagen konden we er gelukkig allemaal heel tevreden op terugzien.

Zonder alle physieke hulp van de vrijwilligers en zonder de financiele ondersteuning
van alle sponsors was dit niet mogelijk geweest. Heel veel dank !!

Toelaten kinderen voor sponsoring
In december hebben we ook van alle kinderen de schoolresultaten bezien. Voor een aantal kinderen gaven de resultaten aanleiding tot een gesprek met het kind en soms ook met de ouder. Drie kinderen zijn geslaagd voor de highschool en verlaten dus ons programma en van weer 4 hebben we gedwongen afscheid moeten nemen. Ze gingen helemaal niet meer naar school en/of kwamen gewoon niet meer opdagen. Jammer, maar de overige 45 gaan door en dat is best reden tot tevredenheid. We hebben momenteel plaats voor totaal 60 kinderen in ons sponsorprogramma dus hebben we 15 nieuwe kinderen kunnen selecteren om vanaf 2012 mee te doen. Voor deze kinderen en hun ouder(s) hebben we samen met Pearl in de village een bijeenkomst gehouden en ze uitgelegd wat ze kunnen tegemoetzien maar ook dat wij daartegenover hun inzet verlangen. Niet alleen naar school gaan en daar je best doen maar ook het bezoeken van de huiswerkklas valt daaronder, voor allemaal. Het was een goede bijeenkomst en iedereen is van goede wil.
Met de schoolrapporten van april 2012 kunnen we zien hoe een en ander uitwerkt.

Binnenkort doen we verder verslag van onze activiteiten in januari 2012.

U allemaal nogmaals hartelijk dank voor uw ondersteuning. Het klinkt wel als een chiché maar zonder uw hulp zou dit alles niet mogelijk zijn.

Herfst hier, voorjaar in Zuid-Afrika.

We zijn van medio september tot midden oktober weer in Sir Lowry’s Pass Village geweest.

Ons voedselproject:

Het was een drukke tijd. De eerste weken zijn we vooral bezig geweest met de organisatie rond de soupkitchen.
Hoe kunnen we het grote aantal kinderen zo goed mogelijk opvangen.
De soupkitchen ligt midden in het dorp en als het aangewezen kind rondgaat door de village en op de fluit blaast willen alle kinderen tegelijk het terrein op want dan is het eten klaar.
Inmiddels is er rondom de soupkitchen een hek geplaatst met een poort, tegen ongewenst bezoek, maar we kunnen nu ook het aantal kinderen wat tegelijk het terrein op wil beter regelen. We kunnen zo ook de kinderen wat selecteren naar grootte waardoor de kleinsten niet in de verdukking komen en een plaatsje krijgen aan een tafel terwijl de grootsten wel meer voor zichzelf kunnen opkomen.
In de zomer hebben ook alleen de kleine kinderen nog dagelijks vitamines nodig dus zo kunnen we ook dat beter scheiden.

Elektriciteit is schaars en erg duur in Zuid-Afrika; het zal ieder jaar ook nog fors duurder worden.
Nu was er de mogelijkheid dat de energieleverancier de aanschaf van een warmwatersysteem op zonne-energie voor 40% sponsorde; de systeemleverancier was bereid om zo’n systeem te installeren met een fikse korting en een plaatselijke ondernemer sponsorde het saldo. Heel mooi.
De soupkitchen heeft nu dus een milieuvriendelijke warmwatervoorziening die geen energiekosten meer heeft.


Hek rondom de soupkitchen en zonne-energie-boiler op het dak.


Ons scholingsproject:

De tweede helft van ons bezoek stond in het teken van het schoolproject en de voorjaars-schoolvakantie.
Alle gesponserde kinderen hebben hun september-rapport van school gekregen en moesten die allemaal bij ons inleveren. Dat is op zich al een hele klus want voordat we alle 52 rapporten hadden ontvangen waren we wel een week verder.
De resultaten van de kinderen zijn beoordeeld en besproken met Sylvia, de lerares van de huiswerkklas. Eén van de voorwaarden voor sponsoring is ook de inzet van de kinderen zelf. Als een kind een dag niet naar school gaat wordt dat vermeld op het schoolrapport dus op het rapport kunnen we zien of de kinderen zich daarvoor inzetten.
Ook het bezoeken van de huiswerkklas is een voorwaarde voor onze sponsoring; we hebben dus ook met Sylvia overleg over het al of niet voldoende bezoeken van de huiswerkklas door de kinderen.
Samen met Pearl en Sylvia en met zoveel mogelijk informatie worden dan de ontwikkelingen per kind besproken en voor een aantal kinderen volgde hieruit ook weer een persoonlijk gesprek over hun vorderingen.
Soms vragen we ook een ouder hierbij te zijn zodat het duidelijk is dat we tegenover sponsoring wel inzet verwachten.

We zijn ook al begonnen met de selectie van (nieuwe) kinderen voor ons sponsorprogramma in 2012. Naar verwachting zullen we in 2012 voor het schoolproject 60 kinderen gaan sponsoren.

In het winterseizoen dreigde in de village het riviertje te overstromen. Een aantal gezinnen zouden daardoor hun onderdak verliezen en de plaatselijke overheid heeft deze gezinnen toen toegezegd dat zij tijdelijk hun intrek mochten nemen in de communityhall. Maar daar gaan ze nu niet meer uit. Onze huiswerkklas moest er toen dus wel uit en die wordt nu gehouden in het gebouwtje van de soupkitchen, in de woonkamer van Pearl ! Dat is uiteraard geen houdbare oplossing en Pearl en Sylvia proberen momenteel een ander onderdak voor de huiswerkklas te vinden. Wij hopen dat met ingang van 2012 weer te hebben.



Warm weer, kinderen zwemmen in een overloop van een riviertje.


Begin december gaan we weer naar Sir Lowry’s Pass Village tot eind januari. Ook dat belooft weer een drukke tijd te worden met het kerstfeest, de inschrijvingen op de scholen voor het nieuwe schooljaar, het organiseren van kleding en schoolbenodigdheden, de schooluniformen, de schoolbezoeken (en betalingen van de schoolgelden), enz. We hopen ook nog de (financiele) ruimte te hebben om voor onze (60) schoolkinderen medio januari een leuk schoolreisje te kunnen organiseren.
Toen wij medio oktober thuiskwamen kregen we als verrassing een eigen website voor Children’s Foodure te zien. We hebben dat u al laten weten en we zijn er erg blij mee. Afgelopen maart hadden we een dame op bezoek bij de soupkitchen die ook cameravrouw is. Zij heeft de website voor ons gemaakt en ook de videoclip er op gezet. Kijk en luister maar.

We vertrouwen erop u hiermee weer op de hoogte te hebben gehouden van ons werk in Sir Lowry’s Pass Village en we hopen dat u ons werk wilt blijven steunen. Zowel financieel maar ook met de persoonlijke inzet door onze vrijwilligers ter plaatse en met uw morele steun voor de kinderen.

We houden u op de hoogte.

Hartelijk dank namens de kinderen van Sir Lowry's Pass Village.