vrijdag 14 november 2014

info najaar 2014

 
Beste sponsors, vrienden en belangstellenden,                                           

Even een klein verslagje van ons bezoek aan ons project in Zuid-Afrika jongstleden september – oktober 2014.

Het schoolproject:
Toen wij in juni 2014 de schoolresultaten van onze sponsorkinderen hebben doorgenomen bleek dat de meeste van onze highschool-kinderen wel bevredigende resultaten hadden maar het was ook nog wel voor verbetering vatbaar. We hebben toen met alle kinderen een apart gesprek gehad en dat blijkt nu wel resultaat te hebben gehad.   
Uit de rapporten van eind september blijkt dat ze bijna allemaal meer hun best hebben gedaan. De cijfers zijn beduidend verbeterd. We zijn trots op ze en dat hebben we ze nu ook verteld. Een positieve boodschap kan ook best stimulerend zijn voor de toekomst.

We hebben nu via onze eigen huiswerkklas-leraren contact gelegd met enkele leraren van de highschool en een heel opbouwende bijeenkomst gehad. De highschool-leraren hebben nu toegezegd dat ze elk kwartaal de te behandelen leerstof aan onze leraren zullen doorgeven, zodat dezen in de huiswerkklas daarop kunnen inspelen. Het was erg positief en we hebben er vertrouwen in.

De soupkitchen:

 


 
Na zeven jaar van intensief gebruik was de keuken in de soupkitchen aan een grondig onderhoud toe. Het hout van de kastjes en het aanrecht was verrot. Na overleg met een plaatselijke onderhoudsman en afweging van de kosten hebben we besloten voor een nieuwe keuken te gaan. Het is prachtig geworden. Het is nu ook uitgebreid met meer kastjes, wat altijd handig is.

 


Kinderkleding:
 
Een foto van een kindje met haar nieuwe kleertjes:
                                                                     
 
                                                              Wat zie ik er mooi uit.

 

 
  Nog één waar we mooie kleertjes voor hadden:



  En voor haar zusje:




Ons volgende bezoek wordt december 2014 – januari 2015. Dat is alweer het einde van het schooljaar in Zuid-Afrika en dat worden dan ook voor ons weer drukke tijden. We zien er naar uit.

We hopen dat u ook dit keer ons verslag met plezier en belangstelling heeft gelezen en natuurlijk houden we u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.
Mocht u intussen vragen hebben over onze activiteiten of het project: aarzel niet om ons te vragen, te emailen of te bellen. Wij informeren u graag.

Vriendelijke groeten,

Namens de Stichting Children’s Foodure,        
Henk en Leny Schaap                                                                                      
tel.: 035  52 65 076

www.childrensfoodure.com

 

 


zaterdag 23 augustus 2014

Bezoekverslag mei/juni 2014


Beste sponsors, vrienden en belangstellenden,                                           

Wij zijn voor een kort en tussentijds bezoek van half mei tot half juni weer in Zuid-Afrika geweest. Het is toch weer bijna 4 weken geworden en hieronder doen wij er weer verslag van.
Het schoolproject:
We hebben van (bijna) alle kinderen hun schoolrapporten van april 2014 ontvangen en de resultaten kunnen bezien en die ook doorgenomen met onze huiswerkklas-leraren.

Er is natuurlijk nog niet veel te zeggen over het eerste rapport van het schooljaar 2014, dus lag de nadruk op de eigen inzet van de kinderen. Zijn ze vaak afwezig op de school en/of de huiswerkklas en tonen ze wel eigen inzet ? Het schoolbezoek is wel goed  en de resultaten  zijn ook bevredigend. Enkelen hebben wel een uitdaging aan sommige vakken en vooral wiskunde blijft moeilijk voor velen. Ook zijn er (vijf) kinderen, die niet meer naar de huiswerkklas komen, terwijl ze dat wel nodig hebben. Enkelen van hen hebben ook geen rapport ingeleverd, dus dat is geen goed signaal. Over het algemeen zijn de huiswerkklas-leraren wel tevreden met de “tussenstand” en zij worden daardoor gestimuleerd om zo door te gaan met de kinderen.
Er waren ook uitdagingen met de huisvesting van onze huiswerkklassen, maar na veel overleg met de plaatselijke overheid is dat vooralsnog opgelost. Hierbij een paar foto’s van (een deel van) de huiswerkklas, waarop jullie ook goed de schooluniformen kunnen zien.
 
 
 


Schooluniformen:

We zijn de laatste keren wat uitdagingen tegengekomen bij de uitlevering van de schooluniformen voor de kinderen. Het naai-atelier voor de uniformen voor de highschool heeft het wat levertijd betreft flink laten afweten. Een deel van de levering voor begin maart was er nu in juni nog niet en het kostte veel overredingskracht om ze nog voor ons vertrek (half juni) te krijgen. Dat is wel gelukt, maar het is aanleiding voor ons om alvast om te zien naar een andere leverancier voor het jaar 2015. In dat kader hebben we een ander naai-atelier bezocht en gesproken met de eigenaresse. Naast een goed en degelijk uniform is het ook belangrijk dat de produktie op een goede manier plaats vindt. Onder goede arbeidsomstandigheden, in een goed gebouw, en met een juiste beloning voor de naaisters. Uit ons gesprek kwamen deze voorwaarden er positief uit. We overwegen nu nog of we van dit naai-atelier gebruik gaan maken aan het eind van 2014. We hebben ook daar weer een paar foto’s gemaakt.
 

 
 
 


De soupkitchen:

Het werk in de soupkitchen gaat goed. Pearl en haar twee hulpen hebben er de handen aan vol, maar het lukt ze iedere dag weer om het eten klaar te maken en uit te delen.

Er gaat wel het een en ander stuk door het vele gebruik. Het was ook daarom goed dat we ter plekke waren. We hebben een nieuwe computer gekocht en een nieuwe keukenboiler laten installeren. Ook veel bestek e.d. en keukengereedschap moest worden aangevuld.                             Het solar-warmwatersysteem op het dak van de soupkitchen was kapot gegaan. Het was in de huidige vorm ook niet meer toereikend en vooral op bewolkte dagen en in de wintertijd gaf het te weinig rendement. Een plaatselijke ondernemer heeft aangeboden om de reparatie en verbetering van het systeem te financieren. Prachtig ! Misschien dat de solar-heater en de electrische keukenboiler gekoppeld kunnen worden. We zullen volgende keer zien wat en hoe het werkt.

Zoals jullie weten doen enkele locale vrijwilligers wekelijks met Pearl de inkopen voor de soupkitchen. In de afgelopen tijd zijn er enkele vrijwilligers gestopt, ieder om voor hen goede redenen. Wij zijn natuurlijk dankbaar dat zij de afgelopen jaren geholpen hebben.                             Nu zijn we in mei in de gelegenheid gesteld om in de plaatselijke “Wedderwill-newsletter” een redactioneel stukje te plaatsen om zodoende weer nieuwe vrijwilligers te werven. En dat lukte. We hebben met twee dames gesprekken gevoerd en beiden hebben toegezegd direct van start te gaan. Het werkt al en daar zijn we blij mee.

Kinderkleding:

We hebben weer zoveel mogelijk kleding meegenomen en uitgedeeld. Eén van onze sponsors heeft twee tassen met mooie winterkleding ter beschikking gesteld en die hebben we zelf in de soupkitchen met een aantal kinderen gepast en verder uitgedeeld. Zie de foto’s.



 
We hopen dat u ook nu weer dit verslag met plezier en belangstelling leest en natuurlijk houden we u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.
Mocht u intussen vragen hebben over onze activiteiten of het project: aarzel niet om ons te vragen, te emailen of te bellen. Wij informeren u graag.
Vriendelijke groeten,
Namens de Stichting Children’s Foodure,
Henk en Leny Schaap
tel.: 035 5265076
www.childrensfoodure.com
 

woensdag 30 april 2014

2 maart 2014

Beste sponsors, vrienden en belangstellenden,

Als vervolg op het vorige bericht van 1 maart, volgt hier het verslag over januari 2014.

Het schoolproject:
We hebben van (bijna) alle kinderen hun schoolrapporten ontvangen.
De highschool:           
De resultaten waren ten opzichte van onze verwachtingen van oktober 2013 wel wat verbeterd maar over het geheel bezien was het niet zo goed. Enkele kinderen toonden geen inzet meer; ze gingen ook niet meer naar school of spijbelden veel te vaak. We hebben met al onze highschool kinderen meerdere keren gesproken om ze er van te doordingen dat ze alleen met een grote persoonlijke inzet succes kunnen behalen en dat ook wij ze niet kunnen helpen als ze zelf geen inzet tonen. We hebben afscheid moeten nemen van 5 kinderen en de overgevleven 22 highschoolkinderen waren bijna allemaal wel bevorderd naar een hogere klas. En ook onze twee matriek-scholieren zijn allebei geslaagd; dat geeft wel een goed gevoel. We hebben slechts 2 zittenblijvers.Het is duidelijk te merken dat van highschoolkinderen meer eigen initiatief en inzet wordt verwacht wat voor hen erg moeilijk is. Alle overgebleven highschoolkinderen (dat zijn er nu 20 in ons project) zijn met goede zin het nieuwe schooljaar 2014 begonnen.

De primeryschool:         
                                                           
De resultaten van de primeryschool-kinderen zijn beter dan van de highschool-kinderen. Van deze kinderen zijn er 3 blijven zitten maar die krijgen nog een tweede kans. We hebben 6 nieuwe
kinderen in ons project kunnen opnemen zodat we nu 32 kinderen van de primery in ons project hebben.

De huiswerkklas:                                                                                                                             
Naar onze ervaringen hebben de schoolkinderen echt meer aandacht en begeleiding nodig, dan dat hun op de scholen wordt geboden om succesvol te zijn/worden. De Stichting heeft gelukkig door de bijdragen van de sponsors wat meer financiële armslag gekregen zodat we in de gelegenheid zijn om de activiteiten van de huiswerkklas uit te breiden. Onze eerste huiswerkklas-leraar is vertrokken maar we hebben gelukkig een andere leraar gevonden die op 4 middagen in de week, na de reguliere schooltijd, onze kinderen kan helpen. Daarnaast hebben we het werk van de tweede leerkracht die tot 2013 altijd op twee middagen per week bijles gaf  kunnen uitbreiden tot ook 4 middagen per week. 
De huiswerkklas loopt op 3 middagen per week voor de highschoolkinderen en op 1 middag per week voor de primery kinderen. We hopen dat we op deze manier de resultaten voor onze schoolkinderen kunnen verbeteren. Natuurlijk moeten alle kinderen ook eigen inzet tonen en is het 
bezoeken van de huiswerkklas een verplichting. We hebben er veel vertrouwen in dat een en ander haar vruchten zal gaan afwerpen.

Eén kind gevolgd:             
Eén van de meisjes is door de Stichting vele jaren gesponsord maar kreeg in 2012, ze was toen op de highschool en 15 jaar oud, een baby. Ze was niet meer in staat om naar school te gaan en verdween dus uit ons programma. Nu, ruim een jaar later, hebben wij haar weer ontmoet. Ze ziet er goed uit en ook met haar kindje gaat het goed. Ze bedankte ons nog wel voor wat we voor haar in het verleden hebben gedaan en ze realiseert zich nu wel dat het erg jammer is dat ze haar studie niet heeft afgemaakt. Dit is ook niet het leven wat wij voor haar wilden maar zij is er wel tevreden mee. Ze werkt nu in de winkel bij de Shoprite en heeft haar werk gekregen omdat ze toch wel een aantal jaren highschool heeft gedaan. We zijn toch blij voor haar.

De pretdag:

We hebben op 13 januari 2014 weer een pretdag georganiseerd. Deze keer dus alleen voor de 
highschoolkinderen waardoor we een meer gericht programma konden maken. We gingen met onze 20 kinderen, de huiswerkklasleraar en wij (dus 25 personen) in twee taxibusjes naar Kaapstad. 
Limonade en chips mee voor onderweg en een uurtje later kwamen we bij een museum. Het museum geeft een overzicht van het ontstaan en de ontwikkeling van Afrika, in het bijzonder het zuiden, door de eeuwen heen. Het heeft ook prachtige en levensgrote geraamtes e.d. van dieren. Hierna gingen we door de naastgelegen botanische tuin naar een restaurantje waar we op het terras een lunch voor allemaal hadden gereserveerd. Schot in de roos: een grote hamburger met frites en een grote cola.
Na de lunch gingen we naar het planetarium. Een grote belevenis. In het stikdonker, achterover 
liggend op grote stoelen, kijken naar een bewegende sterrenhemel. Natuurlijk met uitleg over het 
zwarte gat. 
Aan het eind van de middag brachten de taxibusjes ons weer terug naar de Village. Het was een 
prachtige dag met enerzijds een mooi educatieve invulling maar ook een pretlunchtijd. Onderstaand een foto van de ontvangstruimte in het museum.


Schoolbenodigdheden:                                                                                                                       
Het is altijd weer veel werk om alle kinderen te voorzien van wat ze nodig hebben voor schoolartikelen, uniformen en kleding. We hebben al wel uit voorgaande jaren een opzet waarbij we van alle kinderen de kledingmaten vragen en die op lijsten doorgeven aan een lokale winkel, de Pepstores. Het personeel van de Pepstores weet al wat we willen en maakt dan voor ieder kind een individuele zak waarin alle spullen zitten voor dat kind. Zo gaat het goed. Maar wat blijkt nu: de kinderen en hun ouders weten zelf niet welke kledingmaten ze hebben dus zien we opgaven waarbij de kleding- en schoenmaten kleiner zijn dan die van vorig jaar. Nu alle kinderen maar weer op een rij gezet en stuk voor stuk alle maten opgenomen. De Pepstores heeft weer prima werk geleverd en na een week konden we alle zakken gaan ophalen met het “bakkie”.  
Uit de Village hebben we een van de grote jongens meegenomen om te helpen.







Om te voorkomen dat we onderweg niet een aantal zakken kwijtraken gaat onze “handyman”er dan wel bovenop liggen.




In de Village alle zakken weer uitgeladen bij de soupkitchen en ze allemaal op alfabet gerangschikt Alle kinderen, en evt. de moeders, stonden al te wachten en konden op afroep hun spullen in ontvangst nemen. Uiteraard waren er weer een paar niet komen opdagen, maar twee dagen later was alles verdeeld.





De schooluniformen voor de primeryschool:
De schooluniformen zijn een hoofdstuk apart. Voor de highschool zijn de uniformen kant en klaar te koop, dus dat hebben we ook gedaan, maar voor de primeryschool is dat er niet meer. Iedere school heeft zijn eigen kleuren enz. en dan zijn de hoeveelheden per school te weinig om het in het groot te produceren. We laten de benodigde uniformen dan ook “tailermade” maken.  We hebben daarvoor een klein naai-atelier gevonden waar twee locale vrouwen dit werk voor ons doen. We moeten daar wel eerst een aanbetaling doen om de stoffen die ze moeten kopen te financieren en bij aflevering de rest, in contanten, maar ze leveren prima werk en uiteindelijk is het nog goedkoper dan wat voorheen in de winkel moest worden betaald. Bovendien genereert het zo ook werk en dus inkomen voor de locale bevolking en dat is goed voor hun levensstandaard. Op de foto een overzicht van de werkplekken in het atelier. Ze gebruiken sterk verouderde machines maar het resultaat mag er zeker wel zijn.


Kinderkleding:
We hebben zelf weer zoveel mogelijk kleding meegenomen en uitgedeeld. Gezien het seizoen lag de nadruk deze keer op zomerkleertjes voor de kinderen. De moeders en de kinderen zijn er erg blij mee.                                                                                                                                                                  Weer veel dank aan alle gevers !!

We hopen dat u met plezier en belangstelling dit verslag leest en natuurlijk houden we u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.
Mocht u intussen vragen hebben over onze activiteiten of het project: aarzel niet om ons te vragen, te emailen of te bellen. Wij informeren u graag.
Vriendelijke groeten,
Namens de Stichting Children’s Foodure,                                                                                                             Henk en Leny Schaap                                                                                                                                              tel.: 035  52 65 076














1 maart 2014

Beste sponsors, vrienden enbelangstellenden,
In december 2013 januari 2014 zijn wij weer in Sir Lowry’s Pass Village geweestHet was in die tijd schoolvakantie (de zomervakantie) en we hebben veel kunnen doen, zowel voor de Soupkitchen als voor het scholingsproject. 

De soupkitchen
Het gaat goed met de soupkitchen. Het is alle dagen een drukte van belang en zoals jullie weten is het in de schoolvakanties extra druk want dan zijn ook de schoolkeukens dicht. Maar ondanks de drukte heeft Pearl kans gezien on de keuken “op te leuken”. Op de foto hieronder zien jullie nu een huiselijk stukje van de Soupkitchen.  



De voorraad vitamines was op dus hebben we actie ondernomen om te regelen dat er ook weer in 
2014 dagelijks een portie vitamines voor alle kinderen beschikbaar is. We hebben weer een voorraad aangelegd voor circa 3 maanden (36 jerrycans van 2,5 liter) en met een Pharmacie afgesproken dat we direct vanuit Nederland met hen voor opvolgende voorraden kunnen zorgen.

Zoals altijd hebben we ook nu weer zo veel mogelijk kleding meegenomen voor de kinderen. We konden nu ruim 20 kg. meenemen, dus dat was erg mooi. Eén van de kinderen had een jas weten te bemachtigen en ja, dan moet je die ook dragen, warm of niet warm. Het kind op onderstaande foto draagt zijn bontjas ook bij 35°C.

De hulpen in de Soupkitchen zijn van ’s-morgens vroeg tot diep in de middag bezig om dagelijks de circa 300 maaltijden te verzorgen. Dus tussen de etenstijden door is het druk met de voorbereidingen voor de volgende maaltijd of al weer voor de volgende dag. Op onderstaande foto zien jullie Linda en Sally die buiten naast de Soupkitchen, in de schaduw onder de luifel, aan het werk zijn met het schoonmaken van de groentes.




Mandela
Op de dag voordat wij van huis gingen was Nelson Mandela overleden. De eerste week van ons 
bezoek was een rouwperiode in Zuid-Afrika maar de officiele plechtigheden speelden zich af in het noorden, Johannesburg en Pretoria.
Op 15 december, de dag van de begrafenis van Mandela, was er een officiele grootse plechtigheid in Kaapstad, op de Grand Parade. Wij zijn daar geweest en het was erg indrukwekkend.Voor ons ook heel bijzonder om zo’n moment mee te kunnen maken, ter plaatse, tussen alle lokale mensen met hun eigen, vaak aangrijpende uitingen van verdriet en medeleven.
We hebben er ook een paar foto’s van gemaakt. 






Scholingsproject:
In 2013 waren twee van onze kinderen “in matriek”; graad 12, de afstudeerklas van de highschool; Bradley en Ashley. !! Ze zijn allebei geslaagd !! Een mooie prestatie van beiden en het geeft ons ook weer inspiratie om verder te gaan met ons werk voor de kinderen en vertrouwen in de toekomst. Bradley wordt al sinds 2008 door onze Stichting (en dus door u) gesponsord. Hij wil graag officier worden bij de verkeerspolitie en was in januari 2014 al druk hiervoor aan het solliciteren. Ashley wil graag nog verder studeren en was bezig met inschrijving op een College. Bradley is ons en Pearl persoonlijk komen bedanken voor onze hulp gedurende de afgelopen 6 jaren en hij vroeg ons nog speciaal of we dat ook voor de andere kinderen willen blijven doen.  Als grote verrassing had hij voor ieder van ons een glas met daarin chocolaatjes meegenomen. ! Allemaal blij !

Kerst-uitje:
In voorgaande jaren organiseerden wij voor de kinderen van de Village een kerstbijeenkomst in de 
communityhall, met eten en een cadeautje voor ieder kind. In de tijd werd dit evenement steeds groter en in 2012 hadden we 400 kinderen te gast. Maar dit was het plafond voor de organisatie. De communityhall kan niet meer dan 400 kinderen verwerken en ook de catering bereikte zijn grens. Naast de 400 kinderen stonden er in 2012 nog veel kinderen buiten te wachten en voor 2013 zag het er naar uit dat er wel ca. 600 kinderen zich zouden melden.We hebben dan ook besloten om het evenement een nieuwe vorm te geven, met een kleiner aantal kinderen en om teleurstelling van andere kinderen te voorkomen, niet meer in de Village. 
Dus: zo bedacht, zo gedaan. We hebben voor deze dag (17 december) twee grote bussen gehuurd en Pearl heeft in de dagen ervoor ca. 100 kinderen in de basisschoolleeftijd uit het dorp geselecteerd om mee te gaan. Voor de begeleiding hebben we onze eigen grotere highschoolkinderen meegenomen zodat we in totaal op ongeveer 120 personen uitkwamen. Op ongeveer een halfuurtje rijden met de bus is een evenementenpark (Root 44) waar die dag ook een kindervoorstelling was in een grote tent. 
Het was in het Afrikaans zodat ook alle kleine kinderen het konden verstaan. Toen we de bus 
ingingen bleken er toch 120 kinderen te zijn (in plaats van de geplande 100) maar ja, dat kan ook wel. De 20 extra mochten gratis in de voorstelling dus dat was al mooi.

Gedurende de voorstelling hebben we bij een kraam op het park 150 pannenkoeken besteld. De bakker kon dus aan de slag. Na de voorstelling mochten we van de organisatie van het park met al onze kinderen gebruik maken van een playground. Gelukkig stond hier een hekwerkje omheen zodat we alle kinderen goed in de gaten konden houden. Er was een echt luchtkussen en ook een zandbak dus iedereen had dik plezier.



Intussen was de bakker gearriveerd zodat we allemaal met limonade en een appel toe van de pannenkoeken konden genieten.


Naast de playground was een grote evenemententent met allerlei kraampjes en een aantal kermisattrakties. Maar dat is natuurlijk allemaal tegen betaling dus daar kunnen wij met 140  Eén van de kraampjes was voor suikerspinnen en de dame die daar in stond kwam ons vragen wat we nu toch deden met zoveel kinderen. Na onze uitleg over de herkomst van de kinderen kwam ze een grote hoeveelheid snoep brengen die we aan alle kinderen mochten uitdelen. Na nog een halfuurtje kwam deze dame weer naar ons toe: ze had overlegd met de exploitant van de kermisattracties en nu mochten al onze kinderen gratis een keer mee in een attractie. Wel georganiseerd, 15 kinderen tegelijk erin en er weer uit, want anders kon de chaos te groot worden. Jullie kunnen je wel voorstellen dat het een bijzondere ervaring was voor alle kinderen, de grootst mogelijke pret.



Heel veel dank aan vooral de suikerspinnendame en de kermisexploitant !!!                                                       En daarna meteen weer de bussen in, terug naar de Village.




Natuurlijk dolle pret onderweg, zingend en joelend als de ene bus de andere weer eens voorbijging. Maar de kleinsten waren zo moe dat ze onderweg tegen elkaar in slaap vielen.



Ook bij terugkomst in het dorp werd er luidkeels vanuit de open raampjes gezongen, het leek wel een intocht, en bij het uitstappen kregen alle kinderen nog een kerstcadeautje. Het was een erg geslaagd evenement dat we wellicht volgende keer kunnen herhalen.
Wordt binnenkort vervolgd !
We hopen dat u met plezier en belangstelling dit verslag leest en natuurlijk houden we u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.
Mocht u intussen al vragen hebben over onze activiteieten ofhet project:                                         aarzel niet om ons te vragen, te emailen of te bellen. Wij informeren u graag.
Vriendelijke groeten,
Namens de Stichting Children’s Foodure,                                                                                                             Henk en Leny Schaap                                                                                                                                              tel.: 035  52 65 076
www.childrensfoodure.com










vrijdag 1 november 2013

September/Oktober 2013


Beste sponsors, vrienden en belangstellenden,                                 

In september/oktober 2013 zijn wij weer in Sir Lowry’s Pass Village geweest.                                      Het was in die tijd ook twee weken schoolvakantie (de voorjarsvakantie) en we hebben, net als in juli, een project uitgewerkt om de kinderen in de vakantie van de straat te houden; een vakantieproject dus. Maar ook de soupkitchen en alles daaromheen had natuurlijk onze aandacht.

De soupkitchen

Zoals jullie weten is het in alle schoolvakantieweken extra druk in de soupkitchen, dus we konden goed helpen bij het organiseren en uitdelen van het dagelijkse eten.                                                     Het was voorjaar in Zuid-Afrika.Het is niet koud meer maar als de zon ondergegaan is wordt het wel behoorlijk fris. Er waren wel ochtenden dat er sneeuw op de bergen lag, de Hottentot-Holland-mountains die de Village omringen, en de lokale bevolking vindt dat nog best koud. We hadden deze keer winterkleding meegenomen voor de kinderen en dat kwam dus weer goed van pas.                                                                                                                                                                        Het is wel de tijd dat er overdag gewerkt kan worden zonder last te hebben van de warmte of de regen. Een goede tijd dus voor het buiten onderhoud van de soupkitchen. We hebben samen met Pearl een paar werkloze mannen uit de Village bij elkaar gebracht om de buitenkant en ook de binnenkant van de soupkitchen helemaal te schilderen. Tegelijkertijd heeft ook het dak weer een onderhoudsbeurt gekregen zodat we ook weer enkele lekkages hebben verholpen. Noodzakelijk onderhoud die op deze manier ook wat inkomen genereert voor de lokale bevolking.

’s-Morgens komen de kleine kinderen voor hun pap naar de soupkitchen en er was een studente “social work” uit de stad (ook met schoolvakantie) die wel graag in de soupkitchen wilde helpen. Pearl hield dan de kleintjes na de pap in de soupkitchen en de hulp ging dan met de kinderen zingen, verhaaltjes vertellen, maar in het bijzonder proberen de kinderen hygienische-basis-beginselen bij te brengen. Leer de kinderen dat ze na het toiletbezoek hun handen moeten wassen, enzovoorts. Er bleven dan wel ca. 25 kinderen en we hadden er veel plezier bij.

                           

                                                       Ik wil ook mee doen


                                    

                                                          Peuterles hygiene

De kleinsten zijn altijd heel spontaan en vrolijk. Ze staan nog buiten de realiteit van alle dag en het is steeds weer een plezier om dit mee te maken.
Schoolrapporten
Het was ook weer de tijd om de schoolrapporten van september in te zien en te bespreken met de kinderen. Zoals we bij ons vorige verslag al meldden waren de schoolresultaten niet al te best. Wel waren een aantal kinderen duidelijk verbeterd voor hun wiskunde (math.) wat we mogen toerekenen aan de huiswerkhulp van de wiskundeleraar. Hopelijk gaat dat in de nabije toekomst meer vruchten afwerpen. 
Het vakantie project

In juli zijn we gestart met een vakantie project: de kinderen op een zinvolle manier van de straat houden tijdens de schoolvakantie. Omdat het nog geen vast mooi weer is hebben we in de Village de “blauwe hal” gehuurd. Een oude hal, vreselijk vies, met maar 1 electriciteitsaansluiting, maar het geeft bij regen wel een onderkomen voor onze activiteiten. Terwijl de kinderen hun ontbijt kregen in de soupkitchen hebben we met een paar grote kinderen de hal bruikbaar gemaakt.                     We hebben in juli al wel wat ervaring opgedaan met ons vakantieproject maar ook deze keer waren er bij de uitwerking weer een aantal onverwachte gebeurtenissen. Op dag 1 hield de “sportleraar” wel een toespraakje maar hij had zich niet gerealiseerd dat er echt gesport moest worden. De instructrice voor netbal (korfbal) was er wel, maar zonder korven. Op dag 2 kwamen er geen kinderen; er was ze niet verteld dat er activiteiten waren, maar nadat de fluit door de Village was gegaan hebben we dan weer moeite om het aantal tot ca. 100 kinderen te beperken. Maar in totaal waren het goed geslaagde dagen.
Als de grote kinderen op het sportveld waren konden we met de kleineren allerlei spelletjes en activiteiten doen.

                            

                                                      Een dagindeling leren

                             

                                                            Spelen met klei

                            

                                                                 Darts spelen

                           

                                                                    Kleuren

                           

                                                                   Rekenen

                           

                                                              In de "bleu hall"


Na de spelen gingen we om 13.00 uur allemaal naar de soupkitchen voor een warme lunch.              Alles overziend was het een succes !!

Met onze highschoolkinderen hebben we na de lunch bijeenkomsten gehouden om met ze te overleggen over hun schoolresultaten en hun toekomst. Wat kun je bereiken met je huidige schoolresultaten. Wat wil je bereiken na je schooltijd en heb je wel de juiste vakkenkeuze. Uit een nabijgelegen dorp (Grabouw) was een jongedame (bijna afgestudeerd in sociale pedagogie; ze heet Lune) bereid om ons te helpen. Zij communiceert met de kinderen op hun eigen niveau en wijst er de kinderen uit haar eigen ervaring op dat er meer inzet en eigen verantwoordelijkheid vereist is als je jouw doel wilt bereiken. Bij ons vertrek (half oktober) hebben we met haar afgesproken dat ze in de volgende weekenden met de kinderen bijeenkomsten organiseert waarbij ze individuele gesprekken aangaat om te bespreken wat hun toekomstmogelijkheden zijn en wat ze willen/kunnen bereiken. We hopen de kinderen er van te doordringen dat ze alleen met eigen inzet en eigen verantwoordelijkheid hun toekomst kunnen verbeteren. Wordt vervolgd.

 Kinderkleding:

We hebben zelf zoveel mogelijk kleding meegenomen en uitgedeeld. Nu lag de nadruk nog op winterkleertjes voor de kinderen. De moeders en de kinderen zijn er erg blij mee.                         Weer veel dank aan alle gevers !!
 

Ons volgende bezoek aan het project is in komende december/januari. De warme zomer met de kerst, de eindejaars schoolrapporten, het nieuwe schooljaar, …….. We zien er naar uit !

We hopen dat u met plezier en belangstelling dit verslag leest en natuurlijk houden we u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.

Mocht u intussen vragen hebben over het project: aarzel niet om ons te vragen, te emailen of te bellen. Wij informeren u graag.

Vriendelijke groeten,
Namens de Stichting Children’s Foodure,                                                                                                                   Henk en Leny Schaap                                                                                                                                              

 

donderdag 15 augustus 2013

Juni/Juli 2013

Winterseizoen.



Beste sponsors, vrienden en belangstellenden,                                 

In juni/juli 2013 zijn wij weer in Sir Lowry’s Pass Village geweest. We zijn deze tijd druk bezig geweest met de schoolkinderen. Het was ook schoolvakantie (de wintervakantie) en we hebben een project opgestart om de kinderen in de vakantie van de straat te houden; een soort vakantieproject dus. Maar ook de soupkitchen en alle organisatie daaromheen had onze aandacht nodig.

De soupkitchen
 
Het is in de schoolvakantieweken extra druk in de soupkitchen. Als de scholen al zelf eten verstrekken (en sommigen doen dat), dan natuurlijk niet in de vakanties. Dus volop belangstelling voor onze soupkitchen.  Het was winter in Zuid-Afrika. Dat betekent niet dat het vriest maar voor de bewoners is het wel relatief koud. En natuurlijk ook veel regen. Wij kunnen dan niet alle kinderen kwijt in en rond de soupkitchen en in de regen een bord leegeten is geen oplossing. We hebben besloten om een extra overkapping aan de soupkitchen aan te brengen en meteen de daad bij het woord gevoegd.  Met onze “eigen” timmerman – Jozef – uit de village overlegd en samen met hem hout, palen, dakbedekking, verf, zand, grind, cement e.d. gaan kopen. We moeten natuurlijk zelf (met Jozef) alle inkopen en het vervoer doen want Jozef heeft zelf geen geld om het voor te schieten en de bouwmarkten leveren alleen tegen contante betaling. Maar daarna werd er ook hard gewerkt aan de aanbouw en de nieuwe vloer en vier dagen later was de overkapping helemaal klaar.
Zie de foto.





Er kunnen ca. 35 kinderen nu droog onder het afdak zitten eten en bovendien ook ’s-zomers uit de brandende zon. We hebben hierdoor ook minder “zittingen” nodig per maaltijd.

Het is nog niet definitief geregeld met de hulpen in de keuken. Er waren er nu wel twee, maar toen wij weer naar Nederland gingen heeft er één opgezegd en intussen is ook de tweede weer weg. Maar Pearl doet haar best om twee vaste hulpen te vinden. We hebben nu gelukkig ook wat meer geld in de begroting om ze te belonen. Het gaat vast wel lukken.
 




Verder hebben we een mooie nieuwe vriezer kunnen aanschaffen. De oude was echt helemaal stuk; de draden hingen los, de deksel was kapot, kortom: het werd wel een beetje gevaarlijk om dat zo te laten. Maar met de nieuwe aanschaf zijn we voor de vriezers weer een tijdje uit de brand. En deze is ook nog energiezuinig.

Schoolrapporten

Het verzamelen van de schoolrapporten is altijd weer een uitdaging. Van onze 54 kinderen hadden er 30 hun rapport ingeleverd en voor de overige 24 kost het wel 3 ronden van overleg. Maar uiteindelijk is het weer gelukt, hoewel, van 3 kinderen hebben we het schoolrapport niet gehad en ze reageren ook niet meer op onze vragen. We hebben dus afscheid van ze moeten nemen; helaas.
 
 




De schoolresultaten van de kinderen vielen in het algemeen tegen. Er zijn best wel goede resultaten maar over het algemeen zijn er veel slechte resultaten. Veelal voor de talen (Afrikaans en Engels) maar nu in het bijzonder voor wiskunde (math.). Ook de schooldirectie klaagt in hun nieuwsbrieven over de slechte betrokkenheid van de kinderen en hun ouders met de schoolopleiding.                      

De directeur van de basisschool: “Nadat ek deur die leerders se Junie Rapporte gegaan het, het een aspekt my verskriklik gekwel. Feitlik elke opvoeder het in hul opmerkings gekla oor leerders se swak houding in die klaskamer. Kommentaar het gewissel van leerders wie nie hul werk inhandig nie, sommiges wie te veel in die klaskamer speel, anders wie die klas ontwrig, en so kan ek aangaan”.

En de directeur van de highschool: “Ons leerders het nie goed in die afgelope Junie-eksamen gevaar nie. Ons uitslae is teleurstellend en ons sal almal skouer aan die wiel moet sit om ons akademie op ’n aanvaardbare vlak te krij.

Ook onze sponsor-kinderen van de highschool hebben veel problemen met wiskunde. We hebben een aantal kinderen persoonlijk gesproken over hun rapportcijfers en daar ook hun ouders bij betrokken. Maar vaak hebben de ouders (meestal alleen een moeder) weinig tot geen belangstelling voor de prestaties van hun kinderen. Er valt hier nog heel veel te veranderen.

Om de resultaten te verbeteren hebben we gezocht naar een manier om de kinderen meer onderwijs te geven. We hebben een tijdelijke kracht gevonden die bereidt is om op 2 middagen per week – na schooltijd – aan een aantal kinderen die hiervoor in aanmerking komen bijles te geven in wiskunde. De eerste zitting was op onze vertrekdag maar we zijn natuurlijk gaan kijken in de huiswerkklas. De wiskunde-bijles had op dat moment 10 van onze kinderen zodat we er per week toch ongeveer 20 bijles kunnen geven. Met de volgende schoolrapporten (a.s. eind september) kunnen we misschien een eerste resultaat zien, maar het doel is om de eindejaar-repetities beter te kunnen maken.  

Het vakantie project

In de schoolvakanties lopen de meeste kinderen doelloos door de village. Thuis zijn er geen mogelijkheden om iets te doen en ook door de verveling wordt het gedrag van de kinderen er dan niet beter op.                 We zien de problematiek en zijn begonnen met het opzetten van een vakantie-project.                                    We hebben een jongeman gevonden in de village (Damian), die zichzelf echt omhoog heeft gewerkt en momenteel sportlessen geeft aan een school. Na een gesprek met Damian heeft hij een aantal vrijwilligers gevonden die hem en ons konden helpen met het organiseren van het vakantie-project. De bedoeling is dat we een aantal kinderen kunnen verzamelen voor een ontbijt en ze daarna bezig houden met sport en spel, verhalen vertellen aan de kleintjes, tekeningen maken, enz.  We willen proberen om zo ook met de highschool-kinderen in gesprek te komen over hun vakkenkeuze, hun doel na de schooltijd, misschien een beroepskeuze. Ook hun droom: wat wil je hierna worden ? We kunnen proberen om ze op een informele manier meer realiteitszin bij te brengen voor hun eigen toekomst. Het project wordt iedere dag om ca. 13.00 uur afgesloten met een lunch.                                                                                                                              Children’s Foodure heeft een aantal sportattributen voor Damian aangeschaft en we sponsoren ook het eten. We konden gebruik maken van een ruimte in een kerk; ook de keuken konden we gebruiken en er waren een aantal vrouwen die voor de kinderen kookten.  Buiten was ruimte genoeg om te spelen. Natuurlijk ging de opstart met allerlei problemen gepaard: hoe bereik je de kinderen, hoe motiveer je ze, enz. Maar ook hoe houdt je de staf gemotiveerd. Gemiddeld kwamen er toch wel 100 kinderen en we hebben het twee vakantieweken kunnen doen.                                                                                                                                             We zijn best wel tevreden met het eerste resultaat en we hebben kunnen zien wat fout ging of beter kan.   Na afloop hebben we met Damian en Pearl besproken dat we in de komende schoolvakantie (a.s. eind september) gaan proberen om het project te herhalen en te verbeteren. Een uitdaging.
Op de foto een aantal kinderen aan het begin van de ochtend.
 
 



Kinderkleding:

We hebben zelf zoveel mogelijk kleding meegenomen en uitgedeeld. Nu lag de nadruk op winterkleertjes voor de kinderen. De moeders en de kinderen zijn er erg blij mee.                         
Veel dank aan alle gevers !!


Toch weer bijna 4  kantjes. Het is steeds weer een uitdaging om er geen heel boekwerk van te maken.                                                                                                                                                                      We hopen dat u met plezier en belangstelling dit verslag leest. Natuurlijk houden we u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.

Mocht u intussen vragen hebben over het project: aarzel niet om ons te vragen, te emaillen of te bellen. Wij informeren u graag.

Vriendelijke groeten,
Namens de Stichting Children’s Foodure,                                                                                                                    Henk en Leny Schaap